وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ - ابن عطا گفت اخذنا عليهم الطرق كلها ليرجعوا الينا . راهها فرو بستيم بر ايشان يا يكبارگى از كل كون اعراض كردند ، و با صحبت ما پرداختند ، و مهر دل بر ما نهادند ، و بر وفق اين حكايت مجنون است : او را ديدند در طواف كعبه بى خود گشته ، و بى آرام شده ، و درياى عشق در سينهء او موج بر اوج زده ، و دست بر داشته كه : اللهم زدنى حب ليلى . بار خدايا ! عشق ليلى در دلم بيفزاى ، و بلاء مهر وى يكى هزار كن . آن پدر وى امير وقت بود ، گفت : يا مجنون ! ترا خصمان بسيار بر خاسته‌اند . روزى چند غائب شو ، مگر ترا فراموش كنند و اين سودا بر ليلى كمتر شود . مجنون برفت ، روز سوم باز آمد ، گفت : يا پدر ! معذورم دار كه عشق ليلى همه راهها بما فرو گرفته ، و جز بسر كوى ليلى هيچ راه نمىبرم : هر كسى محراب دارد هر سويى * باز محراب سنايى كوى تو ! قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ - قال الترمذى : اخذ سمعكم عن فهم خطابه ، و ابصاركم عن الاعتبار بصنائع قدرته . وَ خَتَمَ عَلى قُلُوبِكُمْ سلبكم معرفته هل يقدر احد فتح باب من هذه الأبواب سواء ؟ كلا بل هو البدئ بالنعمة تفضلا و فى الانتهاء كرما . 7 - النوبة الاولى ( 6 / 58 - 51 ) قوله تعالى : وَ أَنْذِرْ بِهِ آگاه كن و بيم نماى به آن پيغام [ كه به تو فرستادند ] الَّذِينَ يَخافُونَ ايشان را كه مىترسند أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ كه ايشان را انگيخته با خداى خويش برند لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ ايشان را نيست جز از وى وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ نه يارى و نه شفيعى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ تا مگر پرهيزند از خشم و عذاب خداى . وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ و مران ايشان را كه خداى خويش